Selamlaşma hem önemli bir konu hem de içselleştirdiğimiz bir davranış. Çoğu zaman kendiliğinden selamlaşıyoruz. Özel bir çaba ya da dikkat göstermemiz gerekmiyor. Her birimizin alışkın olduğu, sık sık kullandığı birkaç selamlaşma şekli var. Karşı karşıya olduğumuz duruma göre bunlardan birini devreye sokuyoruz. Selam alıp verme işini çoğu zaman sözlerle yapıyoruz. Ya da vücudumuzun bazı bölümlerini hareket ettiriyoruz; el, kol, baş, gövde, yüz, kaş, göz... Bunların her birini

Tanıştığımız, konuştuğumuz insanlar tarafından kabul görmek isteriz. Düşünce ve görüşlerimizin benimsenmesini, doğrulanmasını arzu ederiz.  Kabul görmek herkesin hoşuna gider, bu çok doğal, insanca. Öte yandan uzlaşma olmadan kabul görmek olanaksız. Anlaşamayan yani ortak bir düzlem üzerinde duramayan kişiler birbirini onaylamaz. Onaylanma, doğrulanma ve benimsenme için gerekli ortamı uzlaşma sağlar.   Uzlaşma sağlanamadığı zaman çevremizdeki insanlarla konuşmamız zorlaşır. 

Teknoloji çok uzak olmayan bir gelecekte siyasi partilerin tarihe karışmasına yol açabilir. Partilerin var olmadığı bir dünyada toplumların çok daha doğru kararlar alması mümkün. Böyle bir gelişme için çok sayıda sebep var. Bu sebeplerin bir kısmı aşağıda. Her şeyden önce siyasi partiler insan beklentilerini tam olarak karşılamıyor. Seçmen kendi görüşlerini eksiksiz şekilde savunan bir parti bulmakta güçlük çekiyor. Dünya görüşümüzü tam olarak yansıtan bir siyasi oluşum bulma

Önemli ve nazik konuları konuşurken sözcükleri çok iyi seçmeli. Sorular vurgusuz, tonsuz ve yüksek olmayan bir sesle sorulmalı. Konuşma iki yetişkinin bilgi alışverişi gibi sürmeli.    Hesap sormak suçlamak demek, yani sözlü bir saldırı. Suçlamak ise hemen her zaman savunmaya yol açıyor. Bu şekilde saldırı-savunma  sarmalının ilk halkası tamamlanıyor. Arkasından kaç halka geleceğini öngörmek zor. Üstelik bu halkalar can sıkan, iç burkan türden de olabilir. O yüzden konuşurken

Sana kaç defa söyleyeceğim, salonda tırnak kesilmez! Pardon. Pardon diyorsun ama hep aynı şeyi yapıyorsun. Kusura bakma dedim ya. Zaten her zaman kusura bakma diyorsun.  Başka bildiğin söz mü var! … İnsanız ve genelleme konusunda son derece başarılıyız.  Çok kolay genelleriz, hiç zorlanmayız. Genelleme yapmak neredeyse refleks olarak yapabileceğimiz bir iş.  Sen daima bunu yapıyorsun; her zaman böylesin; sürekli olarak şöylesin; bunlar hep böyle olur; o zaten her zaman bu şek

Birbirimizi üzmemek için konuşmadığımız zaman bazı gelişmeler biz istesek de istemesek de kendini gösteriyor.  Örneğin daha duyarlı oluyoruz.  Çünkü alındığımız, gücendiğimiz her neyse bizi etkiliyor.  Onu içimize atıyor, dışarı salmıyoruz.  Karşımızdaki ile konuşup bir çözüme, bir sonuca kavuşturmuyoruz.  Böylece onu biriktirmiş oluyoruz.  Her sabah sırtımıza yükleyerek tüm gün birlikte yaşadığımız ve içinde hayatımızdaki tüm sorunların bulunduğu çantaya yerleştirmiş oluyoru

“İş yerinde bir arkadaşımız başka bir kente taşınıyor.  Veda etmek için toplu olarak ona ev ziyareti yapmaya karar verdik. Herkes eşiyle gelecek diye sözleştik. Ama eşim “gelmek istemiyorum” diye tutturdu.  Ben yalnız nasıl giderim. Orada tek başıma kendimi kötü hissederim. Onun da benimle gelmesi gerekmez mi?” ... “Onun iş arkadaşlarının bulunduğu ortamlarda olmak istemiyorum.  Daha önce birkaç kez gitmiştik ve ben çok sıkıldım.  Kötü insan olmayabilirler ama ben onlarla bir

Uzlaşma sözcüğünü zaman zaman kullanırız, zorlanmadan kolayca ağzımızdan çıkıverir. Söylemesi gerçekten kolay ve hoş.  Hoş, çünkü huzuru, barışı çağrıştırıyor.  Uzlaşmanın olduğu ortamda kavga, gürültü olmaz. Uzlaşan insanlar dünyanın en mutlu insanları olmayabilir. Fakat en azından birbirinin boğazına sarılmaz, birbiri ile ilgili “bir kaşık su”  hayalleri kurmazlar. Uzlaşma güzel, hayal etmesi bile çok şirin. İnsan ilişkilerinde sevgi ve hoşgörüye zemin hazırlar. Birlikte mu

Akşam saatleri, kendi aracınla işten eve dönüyorsun.  Yorgunsun, bütün gün oradan oraya koşturup durdun. Trafik tıkalı. Bir kavşağa yaklaşırken yoğunluk iyice arttı, araçlar adım adım ilerliyor. Sıkıntılı bir şekilde sağa sola, önündeki araçlara bakıyorsun. Radyodan gelen müziği işitmiyor gibisin. Bir an önce yolculuğun bitmesini ve evine ulaşmayı hayal ediyorsun.   Hava yağmurlu. Hemen önündeki otomobilin camı açılıyor. Camdan dışarıya bir kol çıkıyor. Güçlü birine ait olduğ

FKİAFDAŞLKSİKFDAİ